ورزش های الکترونیک
ورود

ورود به حساب کاربری

نام کاربری
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار

ایجاد حساب کاربری

* تمامی موارد الزامی ست *
نام و نام خانوادگی
نام کاربری
رمز عبور
تکرار رمز عبور
ایمیل
تکرار ایمیل
Captcha *
Reload Captcha
نقد و بررسی Tacoma
شنبه, 14 مرداد 1396 - 14:06

نقد و بررسی Tacoma

  • پلتفرم ها: Xbox One, Microsoft Windows, Mac, Linux

 

سفینه‌ی ارواح 

نوشته کالی پلگ
ترجمه توسط جی گیم

 

 

Tacoma جدیدترین بازی کمپانی Fullbright که بازی Gone Home رو از اون‌ها به یاد داریم، داستان جذابی را تعریف می‌کند در مورد شخصیت‌هایی که در واقع وجود ندارند. همانند Gone Home این بازی هم دارای یک روایت پیچیده است اما یک پله از بازی قبلی این کمپانی فراتر رفته و هم داستان را تعریف می‌کند و هم به مفهوم سیاسی درون آن می‌پردازد. 

توجه دقیق به جزئیات، ساده‌ترین چیز‌ها رو هم پراهمیت جلوه می‌دهد. مانند یک کتاب فراموش‌شده در گوشه‌ی اتاق یا یک بطری شامپو. صداگذاری‌های قوی و جذب‌کننده‌ی بازیگران و همچنین نویسندگی داستان، همگی به شخصیت‌هایی عمق داده‌اند که حضور فیزیکی در داستان ندارند. اما این دو وجه در داستان هیچ گاه به درستی در کنار هم قرار نگرفته‌اند که نتیجه‌ی آن یک پایان درگیرکننده اما گنگ و مبهم است. 

در Tacoma شما به جای شخصیت Amy Ferrier بازی می‌کنید، مأموری که وظیفه‌اش جمع‌‌آوری سخت‌افزارهای AI و داده‌های ضبط شده از ایستگاه فضایی Tacoma است. با این که خدمه‌ی ۶ نفره این ایستگاه دیگر حضور ندارند اما می‌تونید واقعیت افزوده‌ی کوتاهی از ۶ روز آخر آن‌ها در ایستگاه به دست بیارید. مانند اطلاعات کامپیوتری‌شون و ایمیل‌ها و تب‌هایی که باز کرده بودند. سروکار داشتن با این داده‌ها بیشتر زمان شما رو در Tacoms تشکیل می‌ده.

 

 

گوش دادن به مکالمات و خوندن اطالاعات‌ کامپیوترهاشون در عین حال که حس نزدیکی با اون‌ها به آدم می‌ده، احساس تنهایی رو هم منتقل می‌کنه. یکی از اولین رکوردهایی که پیدا می‌کنید خدمه‌ی ایستگاه رو نشون می‌ده که دارن مشغول آمده کردن مقدمات یک مهمونی می‌شن درست قبل از این که یک جسم خارجی به ایستگاه‌شون برخورد کنه و مخازن اکسیژن‌شون رو از بین ببره. این اتفاق سه روز قبل از اومدن شما افتاده. آشغال‌ها و تزئینات افتاده روی زمین ادامه‌ی ماجرا رو که در رکورد نبوده تعریف می‌کنن: خدمه، نگران و وحشت‌زده همه چیز رو همون جا که بوده رها کردن.

در باقی رکوردها با توجه به باقی موندن اکسیژن تنها برای دو روز، خدمه رو می بینیم که در حال دعوا هستن، سعی می‌کنن مشکلات رو حل کنن یا با نزدیک شدن به پایان دو روز دارن به همدیگه دلداری می‌دن. حتی بدون دیدن هیچ حالت چهره‌ای از اون‌ها راحت می‌شه احساسات‌شون رو درک کرد که بیشتر از همه به خاطر صداگذاری بی‌نظیر بازیگران است. اما برای این که واقعا حس و حال خدمه رو درک کنید باید توی ایمیل‌هاشون رو بگردید یا کتاب‌هایی که می‌خوندن و یا رکوردهای محدود انفرادی‌ای که جا گذاشتن رو ببینید. هیچ صحنه، کاراکتر یا آیتمی از بقیه مهم‌تر نیست، چیز‌هایی مثل پوستر‌های روی دیوار یا عکس‌ها تنها وقتی معنادار می‌شن که مفهوم اون‌ها رو درک کرده باشید. به همین دلیل هم هر چیز جدیدی که پیدا می‌کنید در کنار دیگر یافته‌هاتون معنا پیدا می‌کنه. 

زوجی در تاکوما هستند به نام‌های Nat و Bert که تقریبا همیشه با هم‌اند. در قسمتی از بازی می‌تونید اون‌ها رو با گوش دادن به مکالمه‌شون به عنوان یک زوج بشناسید. اما چیز‌های دیگه‌ای هم هست، مثل پیام‌ها و ایمیل‌های خصوصی که باعث شناخت اون‌ها به صورت فردی می‌شه. مثلا در اوایل بازی طی یک مکالمه می‌شنوید که Nat داره پیش Bert در مورد زندگی و کار کردن در تاکوما شکایت می‌کنه و ناراضیه. بعدا در یک پیام خصوصی از Bert متوجه ترس اون از این می‌شید که نگرانه که Nat به اجبار باهاش به تاکوما اومده باشه چرا که این تنها شغلی بوده که Bert می‌تونسته پیدا کنه. در ابتدا به نظر می‌رسه که این مسأله به راحتی می‌تونه بینشون اختلاف بندازه اما Nat هیچ وقت Bert رو مقصر شرایطشون نمی‌دونه، حتی در پیام‌های مستقیمی که به همدیگه می‌دن. این حس و حال و روابط بین این دو باعث می‌شه که این شخصیت‌ها زنده‌تر به نظر بیان و فقط نقش وسیله‌هایی برای ایجاد درام بیشتر رو نداشته باشن.

 

View the embedded image gallery online at:
http://www.ggame.ir/reviews/tacoma#sigProIdfb61159ad0
 

هر کدوم از اعضای خدمه‌ی این ایستگاه فضایی تا همین حد عمق شخصیتی دارند. اما یک AI هم در این سفینه هست به نام Odin که رمزآلودتر از بقیه است. نقش اون معتمد اصلی یکی از خدمه به نام Sareh است. و در طی مکالمات این دو متوجه می‌شید که هوش مصنوعی چه طور تحت امر یک شرکت قدرتمند کار می‌کنه. با این حال اون قدر که بقیه‌ی خدمه رو می‌شناسید، با Odin آشنایی پیدا نمی‌کنید که الزاما هم چیز بدی نیست. افکار خصوصی اون دست‌یافتنی نیستند و همین رمزآلود بودنش شما رو به فکر فرو می‌بره که یک AI چه جایگاهی در جامعه‌ی بشری داره. 

این طور که از مقاله‌ها و ایمیل‌ها برمی‌آید، سیاست‌های استفاده از هوش مصنوعی و اتوماسیون مناقشه‌ی اصلی در خارج از ایستگاه فضایی و روی زمین است. گروه‌هایی هستند که از اتومازیسیون کامل تجهیزات فضایی حمایت می‌کنند در حالی که اتحادیه‌ی کارگران انسانی هم تلاش می‌کنند از شغل‌هاشون محافظت کنند. دوستی Sareh با ‌Odin اصلی‌ترین ارتباط میان راوی غالب تاکوما یعنی انسان‌ها و موضوعات در حال مناقشه در خارج از اون است اما به نظر ناتمام می‌‌آید، مثل بعضی جزئیات که می‌تونستند این رابطه رو روشن‌تر کنند اما وجود ندارند. قسمتی از اون برمی‌گرده به این که شما به افکار خصوصی Odin دسترسی ندارید. چرا که اون چیزی مثل یک کامپیوتر شخصی نداره. اما دلیل اصلی این قضیه این هست که هیچ کس هیچ وقت به این جدال‌های سیاسی اشاره‌ای نمی‌کنه با این که مسأله‌ایه که روی همه به طور مستقیم تأثیر داره. این موضوع تا پایان بازی ادامه دارد و حتی می‌شه گفت جالب بودن داستانی که در پایان رو می‌شه رو می‌گیره. 

این‌ها به این معنی نیست که Tacoma تأثیرگذار نیست. من هنوز هم بهش فکر می‌کنم، به چیز‌هایی که برام مبهم مونده و سیاست‌های پیچیده‌ی یک دنیای نه چندان دور. بیش از هر چیز، من به خدمه‌ی Tacoma وابسته شدم، آدم‌هایی که تنها تونستم از طریق تصاویر مبهم مجازی و چیز‌هایی که به جا گذاشته بودن بشناسم. از بین همه چیزها، این بزرگترین موفقیت Tacoma است: کاری می‌کنه آدم‌هایی براتون اهمیت پیدا کنند که اصلا وجود ندارند. 

  • امتیاز: ۷
  • نقاط قوت:
    • داستان محیطی قوی، ایستگاه رو بسیار طبیعی و زنده نشون می‌ده
    • صداگذاری قوی بازیگران، به شخصیت‌های بدون چهره‌ی بازی عمق داده
    • کاراکترها و روابط‌شون با لایه‌های مختلفی که دارن خیلی واقعی به نظر میان
  • نقاط ضعف:
    • موضوع اصلی که مربوط به سیاست‌های خارج از ایستگاه است چندان به داستان شخصیت‌ها ربط داده نشده

انتخابی تیم ایران - IeSF 2018

iesf 2018 banner