ورزش های الکترونیک
ورود

ورود به حساب کاربری

نام کاربری
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار

ایجاد حساب کاربری

* تمامی موارد الزامی ست *
نام و نام خانوادگی
نام کاربری
رمز عبور
تکرار رمز عبور
ایمیل
تکرار ایمیل
Captcha *
Reload Captcha
نقد و بررسی Rusty Lake: Paradise
پنج شنبه, 24 اسفند 1396 - 11:00

نقد و بررسی Rusty Lake: Paradise

  • پلتفرم ها: PC, Mobile

 

 

به پارادایز خوش آمدید!

ترجمه توسط جی گیم

 

داستان دنباله‌دار Rusty Lake در Rusty Lake: Paradise ادامه پیدا کرده و خوشبختانه می‌تونم بگم که این بازی یکی از بهترین‌های این مجموعه است. اوایل بازی شاید چندان مطمين نبودم اما تا پایان،‌ کاملا غرق در دنیای مرموز و پیچیده‌اش شده بودم که بار دیگر من رو می‌برد به جستجو در زندگی یک خانواده‌ی عجیب، با موجوداتی با سر کلاغ و اون مرد سیاه مرموز که کابوس‌ شب‌های من شده.
اگر تا به حال هیچ کدام از بازی‌های Rusty lake را بازی نکردید، می‌تونید از این بابت خوشحال باشید که بیشتر اون‌ها رایگان هستند. سازندگان Rusty Lake تا به حال ۱۲ قسمت از این مجموعه بازی را ساخته‌اند که ۹‌تای آن‌ها رایگان و عنوان‌شان Cube Escape است که در نقد و بررسی بازی Rusty Lake: The Roots اشاره‌ی کوتاهی به آن‌ها کرده بودیم. هر کدام از آن‌ها بازی کوتاهی است که در دنیای Rusty Lake اتفاق می‌افتد و از زاویه‌ی خاصی به آن نگاه شده .این را هم اضافه کنیم که این باز‌ی‌ها بی‌نهایت عجیب و حتی شاید برای بعضی اذیت‌کننده هستند. موجودات شبح‌وار، آدم‌های فرقه‌ای با کله‌ی حیوانات، قتل‌های کارتونی اما خشن، و انتظار برای اتفاقات شومی که هر لحظه ممکن است بیفتد. بازی کردن آن‌ها کاملا شما رو به درون این دنیای عجیب خواهد کشید و حاضر خواهید بود که برای چند بازی طولانی‌تر این مجموعه پول هم خرج کنید.
ترجیح می‌دهم که در مورد داستان‌ این بازی‌ها و به خصوص Rusty Lake: Paradise وارد جزئیات نشوم چرا که یکی از جذابیت‌های این مجموعه مواجه شدن با داستان آن است. به طور خیلی خلاصه می‌تونم بگم در Paradise، جیکوب الیندر، پسر بزرگ خانواده بعد از مرگ مادرش به پارادایز (جزیره‌‌ای کوچک وسط یک دریاچه) برمی‌گردد که ظاهرا به علت مرگ مادرش با ۱۰ بلای طبیعی مصر (که در تورات به آن اشاره شده) روبه‌رو شده است؛ دریای خون،‌ قورباغه‌ها، مگس‌ها، خشکسالی و ... . این ۱۰ بلا، ساختار اصلی بازی را شکل می‌دهند و هر کدام از این مراحل دارای پازل‌ها و رویه‌ای مشابه با Roots و Hotels هستند. این اولین باری نیست که در بازی‌های Rusty Lake با مفاهیم توراتی روبه‌رو می‌شویم، در Roots هم اشاره‌ای به هابیل و قابیل شده بود اما Paradise قطعا اولین بازی‌ این مجموعه است که این قدر صریح به این مفاهیم اشاره کرده و نکته‌ی جالب، همراهی این اشارات با تم سوررئال و ترسناک بازی است.
البته این به این معنا نیست که با کنار هم گذاشتن این مفاهیم از چیزی سر در می‌‌آورید، حداقل برای من که این طور نبوده. اگر «معمای اصلی» Rusty Lake این باشه که داستان بازی را کامل متوجه بشی، من راه خیلی زیادی در پیش دارم! حتی فکر می‌کنم با هر بازی کمتر متوجه داستان بازی می‌شوم!

View the embedded image gallery online at:
http://www.ggame.ir/reviews/rusty-lake-paradise#sigProId5cfb86490f

با این حال وجود این مفاهیم متضاد در کنار هم حالت رندوم هم ندارند و به نظرم همین مسأله است که Rusty Lake رو چند پله از سایر بازی‌ها بالاتر قرار می‌ده. همه‌ای این در کنار هم بودن اتفاقات و مفاهیم، فکر شده هستند. بازی از یکپارچگی خوبی برخورداره و مثل اکثر بازی‌هایی که دارای این ویژگی هستند، لذت بخش خواهد بود اگر عقب بشینید و بذارید بازی هر چیزی که می‌خواد رو نشونتون بده و شما هم با ذهنی باز اون رو قبول کنید. برادرتون تبدیل به یک حشره می‌شه و شما ممکنه فکر کنید «وای، چه جالب/ عجیب/ چندش‌آور!» و ازش بگذرید. و تو این بازی قطعا می تونید این کار رو بکنید.
یا این که می‌تونید راحت از کنارش نگذرید، توی ذهنتون بالا و پایین‌اش کنید و دنبال رابطه‌ها بگردید. این عجیب بودن ظاهری بازی، یک منطق قوی درونی داخلشه. اون لحظه‌ای که یک رفرنس رو کشف می‌کنید، وقتی که یک ماسک، یک جمله یا یک پازل آشنا، اشاره‌ای می‌کنه به یکی از شخصیت‌های قدیمی‌تر بازی، همون جاست که متوجه می‌شید واقعا نوعی یکپارچگی درونی در زیر این اتفاقات عجیب و حتی خنده‌دار وجود داره.
تنها اعتراض من به پازل‌های بازی است. Paradise تنها چند پازل خیلی درگیرکننده داره که برای بازی‌ای که ۳ تا ۴ ساعت تموم شدنش به طول می‌کشه، حیف به نظر می‌‌آد.
بهترین پازل‌های Rusty Lake اون‌هایی هستند که به نحوی با تم و داستان بازی در ارتباط‌اند و Paradise از این پازل‌ها کم داره، مثل جوش‌های روی بدن یک بز مریض و یا پازل چند سکانسی مربوط به علائم ستاره‌شناسی در بلای «Darkness». این لحظه‌های برجسته همراه شدن با تعداد زیادی پازل‌های معمولی‌تر که شاید چند تایی از اون‌ها جالب‌تر از بقیه باشن (مثل پازل Picross با سبزیجات) اما اکثر اونها به یاد موندنی نیستند.  البته به این نکته هم باید اشاره کنم که هر مرحله از بازی دارای ۱۰ سرنخ مخفی هست که اگر از آن دسته آدم‌هایی باشید که تا همه‌ی اون‌ها رو پیدا نکنید آروم نمی‌گیرید تا چند روز بعد از تموم کردن بازی می‌تونه مشغول نگه‌تون داره.

 


موسیقی بازی مثل Roots با تم و داستان هماهنگی داشت (با این که به نظر من به خوبی Roots نبود). سازندگان بازی ثابت کرده‌اند که می‌تونند موسیقی مناسب برای صحنه‌های مختلف رو وارد بازی‌شون کنند.
در نهایت این که Rusty Lake به همون اندازه که عجیبه، فوق‌العاده هم هست و با این که شاید Paradise محبوب‌ترین بازی من از بین بازی‌های پولی این مجموعه نباشه، اما همچنان در لیست بازی‌هایی که معرفی خواهم کرد می‌مونه. بازی‌های کمی هستند که یک «نگاه» داشته باشند و کمتر اون استودیو‌هایی هستند که می‌تونن این «نگاه» رو در بازی‌هاشون حفظ کنند. بازی‌های این مجموعه طوری هستند که این حس رو به شما می‌دهند که تنها این سازندگان هستند که می‌تونند اون‌ها رو درست کنند. کمی خشونت و عجیبی بازی رو اگر کنار بگذاریم،‌ این حس و حال خاص بازی و منطق درونی اون هست که من رو مجذوب خودش می‌کنه. چیزی شبیه فیلم‌های دیوید لینچ، نقص دارند اما زیبا هستند.

  • امتیاز: ۹
  • نقاط قوت:
    • داستان عالی و درگیرکننده‌ی بازی
    • استفاده‌ی به جا از نشانه‌هایی از بازی‌های گذشته
    • موسیقی خیلی خوب که حس فضای بازی رو منتقل ميکنه
    • سرنخ‌های مخفی در مراحل که میتونه تا چند وقت شما رو به بازی برگردونه
  • نقاط ضعف:
    • اکثر پازل‌ها نسبتا ساده هستند

انتخابی تیم ایران - IeSF 2018

iesf 2018 banner