ورزش های الکترونیک
ورود

ورود به حساب کاربری

نام کاربری
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار

ایجاد حساب کاربری

* تمامی موارد الزامی ست *
نام و نام خانوادگی
نام کاربری
رمز عبور
تکرار رمز عبور
ایمیل
تکرار ایمیل
Captcha *
Reload Captcha
نقد و بررسی God of War
چهارشنبه, 05 ارديبهشت 1397 - 16:43

نقد و بررسی God of War

  • پلتفرم ها: PS4

قدرت اسطوره

نوشته پیتر براون - ترجمه توسط جی‌گیم



مجموعه بازی‌های God of War همیشه از استانداردهای بازی اصلی که در سال ۲۰۰۵ به بازار آمد پیروی کرده بودند. بعد از گذشت یک دهه و با عرضه‌ی تعداد زیادی بازی، طبیعی است که سونی بخواهد کمی بازی را از قاعده‌های سنتی‌اش خارج کند. مانند بسیاری از بازی‌های محبوب و مجموعه‌ای دیگر که در سال‌های اخیر خود را باز‌سازی کرده‌اند، بازی جدید God of War هم خود را وارد دنیای باز RPG کرده است. ضمن این که تمرکز بازی هم روی اسطوره‌شناسی نورس است و خدایان و قهرمانان یونانی که در بازی‌های قبلی محور اصلی بودند کنار گذاشته شده‌اند.

این تغییرات اساسی به معنی پایان مجموعه God of War نیستند بلکه می‌توانند کمک کنند که بازی وارد دنیاهای جدیدی شود و چیزهای بیشتری برای ارائه داشته باشد. دلایل زیادی برای مثبت بودن این تغییرات ساختاری وجود دارد اما ستاره‌ی اصلی ماجرا تغییر کاراتوس است؛ یک شخصیت خشن و تشنه‌ی خون که حالا به یک کاراکتر پدرانه و دلسوز تبدیل شده. بخشی از او هنوز هم به دنبال گرایشات خشن گذشته‌‌ای است که زمانی او را به یک ستاره تبدیل کرده بود. با این حال نسبت به پسر جوانش آترئوس، حمایت‌گر و هدایت‌کننده است.

تماشای کراتوس در حالی که تلاش می‌کند پسرش را تربیت کند در ابتدا ممکن است کمی عجیب به نظر بیاید اما به لطف نویسندگی قوی بازی، صداگذاری‌های فوق‌العاده‌ی بازیگران و انیمیشن‌های بی‌نقص، ‌به راحتی با ماجراجویی این دو همراه می‌شوید و حس و حالشان را درک می‌کنید. کراتوس با این که یک معلم است اما کوهی از رنج و عذاب وجدان با خود دارد که فقط حضور معصومانه‌ی پسرش می‌تواند او را کمک کند تا با آن‌ها کنار بیاید. آترئوس هم مسیرهای پرفراز و نشیبی را طی می‌کند که اگر به واسطه‌ی راهنمایی‌ها و حضور کراتوس نبود می‌توانست او را در مسیرهای کاملا متفاوتی قرار دهد.



آترئوس در محیطی کاملا امن و به دور از خطرات دنیای وحشی اطرافش بزرگ شده است و قابل پیشبینی است که زمانی که با واقعیت سرزمینی که توسط خدایان احاطه شده روبه‌رو می‌شود، نتواند برخورد درستی داشته باشد. مرگ مادر آترئوس قبل از شروع بازی است که او و کراتوس را به دنیای بیرون می‌کشاند. آرزوی مادرش این بوده که پس از مرگ، خاکسترش را از بالای بلندترین قله‌ی سرزمین به هوا بریزند. گویا حیوانات وحشی و موانع طبیعی مسیرشان به اندازه‌ی کافی چالش‌برانگیز نبودند، حالا نماینده‌هایی از معبد پانتئون، از اسطور‌ه‌ی نورس هم اضافه شده‌اند تا جلوی مأموریت آن‌ها را بگیرند. همه‌ی این‌ها مبارزه‌ها و چالش‌‌های فوق‌العاده‌ای را به وجود می‌آورند که از God of War انتظارش را می‌رفت.

مانند بازی‌های قبلی این بازی از God of War هم نمایشی از زیبایی و نکات تکنیکی است. بدون شک می‌توان گفت که یکی از قشنگ‌ترین بازی‌هایی است که تاکنون برای کنسول ارائه شده. محیط فوق‌العاده‌اش و هر یک از کاراکتر‌های اسطور‌ه‌ای که دارد و ریزه‌کاری‌هایی که در طراحی هر جزء از بازی شده است همه و همه باعث شدند که بازی واقعا چشم‌نواز باشد.

بخش زیادی از ماجراجویی بازی در سرزمین میدگارد اتفاق می‌افتد. در قلب این سرزمین دریاچه‌ی وسیعی قرار دارد که می‌توانید با قایق در آن بگردید. به همراه یک خط ساحلی که روی آن پازل‌های مختلف، حریفان سرسخت و ورودی‌های به مناطق اصلی نقشه وجود دارد. مأموریت‌تان شما را به اکثر این مناطق خواهد برد و در این راه احتمالا توجه‌تان به مسیرهای بسته یا گنج‌های مهر و موم شده جلب خواهد شد. همیشه چیز‌های هیجان‌انگیزی وجود دارد که به خاطرش از مسیر اصلی‌تان منحرف شوید و حس کنجکاوی‌تان را ارضا کنید.
شما دو نفر در سفرتان با کمک هم به جنگ غول‌های کوهی، هیولاهای زشت و جنگجوهای فراطبیعی زیادی می‌روید. کراتوس در این بازی بیشتر علاقه دارد که از تبر استفاده کند که در مقایسه با سلاح معروفش یعنی Blades od Chaos بسیار متفاوت عمل می‌کند. قابلیتی که کراتوس دارد این که است که می‌تواند خیلی راحت تبرش را به صورت جادویی در دستش احضار کند (مانند Thor و چکشش)، قابلیتی که هیچ‌وقت تکراری نمی‌شود. آترئوس را نمی‌توان به اندازه‌ی کراتوس شخصی‌سازی کرد با این حال گزینه‌های زیادی وجود دارد که می‌توانید با آن‌ها توانایی‌هایش را آن طور که می‌خواهید تنظیم کنید. تیرهایی که پرتاب می‌کند می‌توانند با جادوهای مختلف همراه شوند، یا آپگریدهای مختلف که کم‌کم به او این قابلیت را می‌دهند که حیوان‌هایی را احظار کند که می‌توانند دشمن را عقب برانند و یا به آن ها حمله کنند. به لطف جایگذاری هوشمندانه‌ی دکمه‌ها به راحتی می‌توانید با کراتوس حمله و دفاع کنید و در عین حال کنترل آترئوس را هم در دست داشته باشید. God of War در هر لحظه از بازی گزینه‌های زیادی برای انجام دادن پیش رویتان می‌گذارد و حس یک جنگجوی واقعی را به شما می‌دهد.

View the embedded image gallery online at:
http://www.ggame.ir/reviews/god-of-war#sigProIdd4750b8c32


مبارزه‌های بازی هم در کل خسته‌کننده نمی‌شوند. زاویه‌ی جدید دوربین از بالای شانه، شما را کاملا وارد میدان نبرد می‌کند و در عوض دیدتان کمی محدود می‌شود. نمی‌توانید از همه‌ی زوایا دشمن را ببینید و باید در تمام مدت آماده‌ی حمله کردن باشید. بازی به صورت پیش فرض گزینه‌هایی دارد که به شما نزدیک شدن دشمن را نشان می‌دهد اما قطع کردن این گزینه به هیجان و استرسی که به بازی اضافه می‌شود می‌ارزد. مبارزه‌های God of war از ابتدا هم عالی هستند اما با جلوتر رفتن بازی و نشان دادن لایه‌های جدید از مبارزه‌بهتر هم می‌شوند. دشمنان بازی با پیشرفت و بهتر شدن شما در مبارزه آسان‌تر می‌شوند. ضمن این که می‌توانید با حرفه‌ای شدن در جاخالی دادن و در رفتن از حملات خیلی از مراحل رو رد کنید.

زره‌هایی که کراتوس و آترئوس می‌پوشند روی توانایی‌ها و قابلیت‌های کاراکتر‌شان بسیار تأثیرگذار است. زره‌ها را می‌توان خرید، یا با مواد اولیه‌ای که از دنیای بازی به دست آمده آن‌ها را ساخت. همچنین می‌توان آن‌ها را توسط دو آهنگر بازی آپگرید کرد: دو برادر کوتوله که دائما در حال دعوا با یکدیگرند. بروک، کوتوله‌ی آبی‌رنگ و بددهن و سیندری، برادر مؤدب‌تر اما جرموفوبیک (وسواس به آلودگی). این دو در اکثر مواقع خنده‌دارند اما گاهی هم به نظر بیش از اندازه بهشان پرداخته شده.

با این که این دو کاراکتر جذاب‌‌اند اما ستاره‌ی اصلی میمیر است. حکیم شاخدار و یک‌چشمی که در اکثر زمان‌های بازی کراتوس و آترئوس را همراهی می‌کند و هدایتگر آن‌ها در مسیر میدگارد است. ضمن این که نقش یک نفوذی را هم دارد که از نقشه‌ها و سیاست‌های نورس اطلاع دارد. میمیر و آهنگران مانند دیگر کاراکتر‌های بازی شخصیت‌های قوی‌ای دارند. ما برای اینکه داستان برایتان لو نرود به باقی شخصیت‌ها اشاره‌ای نمی‌کنیم اما جدای از این که با چه شخصیتی در بازی برخورد کنید، همه‌ی آن‌ها قوی، متقاعدکننده و جذاب هستند. با این حال مهمترین دستاورد بازی این است که چه طور این شخصیت‌های محدود می‌توانند شما را به دورن دنیای بزرگ و هیجان‌انگیر خودشان ببرند و مجذوبتان کنند.

اگر تنها یک نکته‌ی ناامیدکننده در بازی وجود داشته باشد آن نبرد آخر با ضدقهرمان اصلی بازی است. این ضدقهرمان از منظر راوی داستان فوق‌العاده است و شما را کاملا درگیر می‌کند اما نبرد با او شما را تشنه خواهد گذاشت. در طول بازی نبرد با غول‌آخر (باس فایت‌)های زیادی وجود دارد که تواناهایی شما را می‌سنجد و آماده‌تان می‌کند اما نبرد آخر به آن اندازه که باید خوب نیست و به نظر می‌رسد محتاطانه طراحی شده است. خوشبختانه این همه‌ی چیزی نیست که بازی برای ارائه دارد.

دو محیط متفاوت و انتخابی برای انتهای بازی طراحی شده است. اولی ماسپلهیم (Muspelheim) که مجموعه‌ای است از مبارزه‌ها در محیط‌هایی که با گدازه احاطه شده‌اند. در این محیط باید دشمنان‌تان را بکشید و اگر فقط یکی از آن‌ها هم زنده بماند دیگران هم دوباره به سرعت زنده می‌شوند. محیط دیگر نیفلهیم (Niflheim) است که هر بار که به آن ورود می‌کنید به طور تصادفی به وجود می‌آید اما همیشه پر از گازهای سمی است. هدف در این محیط این است که تا جای ممکن زنده بمانید و در عین حال دشمنان‌تان را بکشید،‌گنج جمع کنید و قبل از این که گاز شما را بکشد از آن جا خارج شوید. رد کردن هر دوی این محیط‌ها نیازمند این است که با هر چه در توان دارید بازی کنید.

از بسیاری از جهات God of War همان چیزی است که این مجموعه همیشه بوده. یک بازی اکشن فوق‌العاده با محیط بی‌نظیر،‌بودجه‌ی هنگفت و مبارزه‌های عالی و درگیرکننده که با پیش رفتن در بازی بهتر و بهتر می‌شوند. چیزی که ممکن است غافلگیرتان کند این است که داستان‌گویی‌آن چه قدر قوی و عمیق شده است. مانند خود کراتوس، God of War هم گذشته را به یاد می‌آورد اما می‌داند که باید پیشرفت کند. هر کار جدیدی که می‌کند برای بهتر شدن است و نتیجه‌ی آن را هم می‌بیند. کراتوس دیگر یک شخصیت بی‌رحم قابل پیشبینی نیست و God od War هم دیگر یک بازی اکشن قدیمی نیست. با این نوسازی امیدواریم بتواند در مسیری قرار بگیرد که به ماجراجویی‌ها و سفرهای هیجان‌انگیز بیشتری ختم شود.

  • امتیاز: ۹
  • نقاط قوت:
    • ارائه‌ی بی‌عیب و نقص
    • رابطه‌ی پدر و پسری دو کاراکتر اصلی، هم نبردها را هیجان‌انگیرتر کرده و هم کراتوس‌را قابل‌درک‌تر
    • نویسندگی فوق‌العاده که کاراکتر‌های فرعی را کاملا قابل‌باور کرده
    • میدگارد یک سرزمین بسیار زیباست که پر است از مأموریت‌های جانبی
    • گیم‌پلی بازی بسیار بهتر از قبل شده و دست بازیکن در بازی باز‌تر است
  • نقاط ضعف:
    • نبرد پایانی با ضدقهرمان اصلی بازی پایین‌تر از حد انتظار است

انتخابی تیم ایران - IeSF 2018

iesf 2018 banner